ProLingua

En representación de ProLingua asistirá ao encontro o próximo día 6 de xullo o noso compañeiro Quique Costas. Acudirán tamén A Mesa pola Normalización Lingüística, a Real Academia Galega, a Asociación Berciana da Lingua Xarmenta e a Coordinadora Galega de Equipos de Normalización e Dinamización Lingüística.

Dentro duns días publicaremos no noso sitio web o documento que reflicte a posición que ProLingua defenderá nese acto.

Reunido no edificio “López Ferreiro” da Universidade Compostelá, onde fora o lar de Rosalía e Murguía, o xurado designado polas Redes Escarlata para elixir a persoa ou colectivo que recibirá o “Premio Vidal Bolaño” correspondente ao ano 2011, procédese á discusión de diferentes propostas.

Tras animado debate, no que participron Antón Lopo, Sara Cide Cabido, Mariam Ferreira Golpe, Pilar Beiro, Dionísio Pereira, Xabier P. Docampo, so a presidencia de X.A. Laxe Martiñán e con X.L. Méndez Ferrín como secretario con voz e sen voto, resolveuse conceder o premio Vidal Bolaño ao escritor Agustín Fernández Paz e máis á Coordinadora Galega de Equipos de Normalización Lingüística.

Valorouse o feito de que Agustín F. Paz representase a dignidade de Galicia coa súa renuncia ao Premio da Cultura Galega da Xunta de Galicia, acto que supón unha censura a unha política inimiga da nosa lingua.

Actitude, a do noso grande escritor, que coincide no seu sentido profundo coa actividade dos Equipos de Normalización Lingüística, que, de
xeito pertinaz, honesto e lúcido, practican día a día a defensa do galego ameazado nas aulas.

De todo o cal, como secretario, dou fe.

Xosé Luis Méndez Ferrín

«La Xunta pretende que los padres voten en cuál de las dos lenguas oficiales de Galicia prefieren que sus hijos aprendan a leer y a escribir en el sistema público de enseñanza. Y lo hará mediante un proceso de votación en el que los progenitores decidirán, en cada aula de Educación Infantil y con las opciones de gallego o castellano, el idioma preferente de lectoescritura. Además, el Gobierno gallego intentará garantizar la introducción educativa a la lengua menos respaldada de las dos. Ésta es, según fuentes gubernamentales, una de las principales novedades introducidas por el borrador del decreto que regulará el aprendizaje de las lenguas en Galicia y que la Secretaría Xeral de Política Lingüística, dependiente de la Consellería de Educación, presentará mañana (…)»

Ler artigo completo de Daniel Salgado en El País – Galicia.

Os datos máis significativos da noticia poden lerse no texto que reproducimos aquí. Aínda que a sentenza á que se refire sexa moi relevante, polo momento en que se fai pública, en realidade non di nada novo, pois hai numerosas sentenzas, tanto do Tribunal Supremo como do Tribunal Constitucional que inciden nos mesmos razoamentos e principios que a que hoxe comentamos.

En Galicia, levamos máis dun ano asistindo á difusión reiterada de diversas mentiras relacionadas coa lingua propia do noso país. Deste xeito, tivemos que asistir con abraio á ruptura do consenso que significara o Plan Xeral de Normalización da Lingua (PXNL). Un documento elaborado por un amplo número de representantes dos diferentes ámbitos profesionais e, tras ser revisado por parte das forzas políticas, aprobado por unanimidade do Parlamento Galego en setembro do 2004. Non está de máis lembrar que o Goberno que impulsou e guiou o proceso estaba presidido por Fraga Iribarne, e o seu vicepresidente era Núñez Feijoo.

E, con máis abraio aínda, tivemos que asistir á fervenza de declaracións e artigos de opinión (difundidos amplamente polos poderes económicos e mediáticos) que pretendían facernos ver o mundo do revés: “la imposición del gallego”, “el derecho de los padres a la elección de lengua en la educación”, “el ataque a la libertad de los castellanohablantes”, “el castellano está discriminado” e outras arteiras falacias que aínda hoxe se seguen a escoitar.

O abraio converteuse en indignación cando comprobamos como o PP, rompendo todos os consensos, lle daba o seu apoio a estas mentiras. E como, tras vencer nas eleccións de marzo, comezaba desde a Xunta un intenso programa de ataques contra a lingua galega e as manifestacións culturais que se vehiculan a través dela. No caso do ensino, as reiteradas declaracións da Consellería contra o galego e a pouco rigorosa consulta ás familias foron os feitos máis relevantes.
Aínda que o peor foi volver a consagrar o incumprimento do lexislado, como xa se observa nestes meses que levamos de curso.

Desde ProLingua, que naceu como reacción a estes insólitos ataques de un Goberno que, estatutariamente, ten a obriga de defender a lingua e a cultura de Galicia, lembramos unha vez máis o evidente:

- No ámbito da educación, son as institucións democráticas (estatais e autonómicas) as que deciden a estrutura do sistema educativo, os obxectivos que se queren conseguir, os currículos das diversas materias, a temporalidade, a formación esixida ao profesorado, os sistemas de avaliación, a lingua ou linguas de docencia…

- No ámbito lingüístico, un dos obxectivos esenciais do noso sistema educativo é conseguir que os alumnos e as alumnas acaden unha boa competencia nas dúas linguas oficiais, independentemente de cal sexa a súa lingua familiar.

- O anterior é esencial para podermos falar de liberdade lingüística. Se non se quere que haxa cidadáns de primeira e de segunda, teñen que crearse as condicións para que se poida vivir en galego coa mesma normalidade que o pode facer unha persoa castelán falante.

- Para iso é imprescindible que a poboación sexa competente nas dúas linguas oficiais, para que logo cadaquén poida decidir libremente se usa unha ou outra nos diferentes ámbitos e situacións. É dicir, a dobre competencia é imprescindible para garantir a liberdade lingüística. Unha dobre competencia que xa cumprimos todos os cidadáns que temos como lingua de instalación o galego. Pois non se debe esquecer que a oposición entre castelán falantes e galego falantes é, en boa medida, unha falsidade. En todo caso, a oposición será entre os que temos competencia bilingüe e os que se encastelan no mantemento da competencia monolingüe vivindo nun país con dúas linguas oficiais.

- Para garantir que todo o alumnado remate os estudos cunha boa competencia nas dúas linguas precísase unha planificación lingüística que garanta a súa consecución. Esa planificación pasa pola utilización maioritaria como vehicular da lingua máis desfavorecida socialmente, como xa se indicaba no PXNL. Cómpre lembrar que o propio Tribunal Constitucional avalou como lexítimo “un trato desigual, que non discriminatorio, para as dúas linguas oficiais en función do carácter propio dunha delas que fai preciso unha acción normalizadora que debe, necesariamente, implicar accións de apoio singularizado”. E isto, en vez de ir contra a liberdade lingüística, é, precisamente, unha actuación imprescindible para garantir esa liberdade.

- Por todo isto, celebramos que as ideas segregadoras e negacionistas veñan de ser rexeitadas polo Tribunal Supremo. E desexamos que o actual Goberno tome boa nota e comprenda que para que non haxa cidadáns de primeira e de segunda en función da lingua que falen, son precisas as políticas lingüísticas que tenten corrixir as desigualdades existentes e garantan o dereito constitucional a empregar con normalidade a lingua habitual (sexa o galego ou o castelán) en calquera ámbito da vida diaria.

Descargar en PDF o texto íntegro da sentenza

Canta xente había?
Ide contando, pero lixeiro que hai moitos máis agardando para entrar.
1.600 dos presentes somos de ProLingua. Se contamos o fotógrafo, que non sae na foto, 1.601.

Os académicos petan na mesa (Xornal de Galicia)

Barreiro reprende a Feijóo por sembrar la crispación lingüística (Faro de Vigo)

Un longo día de luz (Galicia-Hoxe)

El presidente de la RAG abre un frente con la Xunta al acusarla de crispar (La Voz de Galicia)

Barreiro ataca la política lingüística de la Xunta en presencia de Feijóo (El País)

«Non foi a RAG, señor presidente, a que removeu as augas» (A Nosa Terra)

Feijoo-RAG: Historia dun desencontro (Vieiros)